Παναγιώτατε Πάτερ και Δέσποτα,
Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Γέροντα Χαλκηδόνος,
Σεβασμιώτατοι και Θεοφιλέστατοι Άγιοι Αρχιερείς,
Πανοσιολογιώτατοι και Αιδεσιμολογιώτατοι πατέρες,
Εξοχότατε κύριε Πρέσβη της Ελλάδος,
Εξοχότατε κύριε Γενικέ Πρόξενε,
Εντιμολογιώτατοι Άρχοντες του Οικουμενικού Θρόνου,
Εκλεκτοί εκπρόσωποι των Κοινοτήτων και των ομογενειακών μας ιδρυμάτων,
Κυρίες και κύριοι, αγαπητοί φίλοι,
Έχω απόψε την εξαιρετική τιμή και τη μεγάλη συγκίνηση, ως Πρόεδρος του ΣΥ.Ρ.Κ.Ι, να χαιρετίσω αυτή την όμορφη αποψινή ομήγυρη και να εκφράσω τα αισθήματα βαθύτατου σεβασμού, αγάπης και ευγνωμοσύνης της Ομογένειάς μας προς το σεπτό πρόσωπο της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος, τον Οικουμενικό Πατριάρχη μας κ.κ. Βαρθολομαίου.
Ιδιαίτερη χαρά μάς προσφέρει η παρουσία των Ιεραρχών, των κληρικών και των Αρχόντων που ήρθαν από την Αμερική, την Αυστραλία και από άλλες επαρχίες του Οικουμενικού Θρόνου ανά τον κόσμο, για να ενώσουν απόψε τη δική τους τιμή και ευγνωμοσύνη με εκείνη της Ομογένειας της Πόλης.
Ευχαριστούμε θερμά όλους εσάς που ανταποκριθήκατε στην πρόσκλησή μας και βρίσκεστε εδώ, σε αυτή την ξεχωριστή βραδιά.
Αύριο, 22 Οκτωβρίου 2026, συμπληρώνονται ακριβώς τριάντα πέντε χρόνια από την ημέρα κατά την οποία ο Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Βαρθολομαίος εξελέγη παμψηφεί στον πάνσεπτο Οικουμενικό Θρόνο.
Τριάντα πέντε χρόνια Πατριαρχικής διακονίας.
Τριάντα πέντε χρόνια αδιάλειπτης προσφοράς στη Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία, στην ανά τον κόσμο Ορθοδοξία, στην Ομογένεια και στον άνθρωπο.
Απόψε, λοιπόν, δεν συγκεντρωθήκαμε απλώς για να τιμήσουμε μία επέτειο.
Συγκεντρωθήκαμε για να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας για μία ολόκληρη πορεία πίστεως, ευθύνης, αγώνα και προσφοράς.
Μία πορεία που άρχισε σε μια ιδιαίτερα δύσκολη εποχή και συνεχίστηκε μέσα σε έναν κόσμο που άλλαξε ριζικά. Σύνορα μετακινήθηκαν, κοινωνίες δοκιμάστηκαν, νέες συγκρούσεις γεννήθηκαν, παλαιές βεβαιότητες κλονίστηκαν. Μέσα σε αυτές τις μεγάλες μεταβολές, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, υπό την ηγεσία σας, Παναγιώτατε, κατόρθωσε να κρατήσει σταθερή την πνευματική του πυξίδα και, συγχρόνως, να απευθύνει τον λόγο της Ορθοδοξίας στον σύγχρονο άνθρωπο.
Κατά τη διάρκεια αυτών των τριάντα πέντε ετών εργαστήκατε ακατάπαυστα για την ενότητα και τη συνεργασία των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών. Με υπομονή, επιμονή και βαθιά συναίσθηση της ιστορικής ευθύνης του Πρωτοθρόνου Πατριαρχείου, υπηρετήσατε τον συντονιστικό και οικουμενικό ρόλο της Μητρός Εκκλησίας.
Κορυφαίος σταθμός αυτής της προσπάθειας υπήρξε η σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Κρήτη, το 2016. Ένα γεγονός ιστορικό, καρπός μακράς προετοιμασίας και διαρκούς μέριμνας για την κοινή μαρτυρία της Ορθοδοξίας στον σύγχρονο κόσμο.
Παράλληλα, αναδείξατε τον διάλογο σε βασικό δρόμο συνεννοήσεως και καταλλαγής: τον διάλογο μεταξύ των Ορθοδόξων Εκκλησιών, μεταξύ των χριστιανικών δογμάτων, μεταξύ των θρησκειών, των πολιτισμών και των λαών. Σε έναν κόσμο που συχνά υψώνει τείχη, ο δικός σας λόγος επιμένει να οικοδομεί γέφυρες.
Υψώσατε σταθερά τη φωνή σας υπέρ της ειρήνης, της δικαιοσύνης, της ελευθερίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Σταθήκατε στο πλευρό των θυμάτων του πολέμου, της φτώχειας, της προσφυγιάς, των διακρίσεων και της κοινωνικής αδικίας. Υπενθυμίσατε ότι η πίστη δεν μπορεί να μένει αδιάφορη μπροστά στον ανθρώπινο πόνο και ότι κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από την καταγωγή, τη γλώσσα ή τη θρησκεία του, είναι φορέας ανεκτίμητης αξίας.
Ιδιαίτερη θέση στο έργο σας κατέχει η πρωτοποριακή δράση για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Σε μια εποχή κατά την οποία η οικολογική κρίση δεν είχε ακόμη λάβει τη σημερινή θέση στη διεθνή συζήτηση, εσείς μιλήσατε με τόλμη για τη διαφύλαξη της Δημιουργίας ως πνευματικό και ηθικό χρέος.
Με διεθνείς πρωτοβουλίες, συνέδρια, συναντήσεις και μηνύματα αναδείξατε ότι η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος δεν αποτελεί μόνο τεχνικό ή οικονομικό πρόβλημα. Είναι ζήτημα ευθύνης απέναντι στον Θεό, στον συνάνθρωπο και στις επόμενες γενιές. Για αυτή την πρωτοπόρο μαρτυρία η διεθνής κοινότητα σας αναγνώρισε ως τον «Πράσινο Πατριάρχη».
Όλα αυτά συγκροτούν ένα έργο με οικουμενική ακτινοβολία. Ένα έργο που έχει καταστήσει το ταπεινό Φανάρι σημείο αναφοράς για την Ορθοδοξία και συνομιλητή σε ολόκληρο τον κόσμο.
Επιτρέψτε μου, όμως, Παναγιώτατε, από αυτό το σημείο και έπειτα να μιλήσω περισσότερο ως Ρωμιός της Πόλης και ως εκπρόσωπος των κοινοτικών μας ιδρυμάτων.
Γιατί για ολόκληρη την Ορθοδοξία είστε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ο Πρώτος μεταξύ ίσων των Ορθοδόξων Προκαθημένων και ο ακαταπόνητος διάκονος της ενότητας της Εκκλησίας.
Για εμάς, όμως, τους Ρωμιούς της Πόλης, της Ίμβρου και της Τενέδου, είστε συγχρόνως ο Πατριάρχης μας.
Ο άνθρωπος στον οποίο στρεφόμαστε στις δύσκολες στιγμές. Ο πνευματικός πατέρας που συμμερίζεται τις αγωνίες μας, χαίρεται με τις επιτυχίες μας, μας ενθαρρύνει στις απογοητεύσεις και μας καλεί να παραμένουμε ενωμένοι, δημιουργικοί και αισιόδοξοι.
Κατά τη διάρκεια αυτών των τριάντα πέντε ετών σταθήκατε με ξεχωριστή πατρική μέριμνα δίπλα στις ρωμαίικες Κοινότητες και στα κοινωφελή μας ιδρύματα. Επισκεφθήκατε τις ενορίες μας, λειτουργήσατε στους ναούς μας, συμμετείχατε στις επετείους, στις γιορτές και στις εκδηλώσεις μας. Βρεθήκατε κοντά μας όχι μόνο στις επίσημες και πανηγυρικές περιστάσεις, αλλά και στις καθημερινές δυσκολίες, στις αγωνίες και στις ανάγκες μας.
Η παρουσία σας μάς έδωσε δύναμη. Μας υπενθύμισε ότι οι Κοινότητές μας, ακόμη και όταν είναι ολιγάριθμες, δεν είναι λησμονημένες ούτε ασήμαντες. Κάθε ναός, κάθε σχολείο, κάθε ευαγές ίδρυμα, κάθε ρωμαίικη εστία αποτελεί ζωντανό κύτταρο μιας μακραίωνης παρουσίας και μιας παραδόσεως που εξακολουθεί να δημιουργεί.
Ιδιαίτερη υπήρξε η μέριμνά σας για την παιδεία και τα σχολεία της Ομογένειας. Γνωρίζετε καλύτερα από όλους ότι ένα σχολείο δεν είναι απλώς ένα κτήριο και ότι η παιδεία δεν είναι μόνο η μετάδοση γνώσεων. Είναι η συνέχεια της ελληνικής γλώσσας, η καλλιέργεια της μνήμης, η σύνδεση των νεότερων γενεών με τις ρίζες τους και, ταυτόχρονα, η προετοιμασία τους για να συμμετέχουν με αυτοπεποίθηση στη σύγχρονη κοινωνία.
Στηρίξατε τις προσπάθειες των εκπαιδευτικών, των εφορειών, των γονέων και όλων εκείνων που αγωνίζονται να παραμείνουν ανοικτά και δημιουργικά τα σχολεία μας. Με την παρουσία και τον λόγο σας ενθαρρύνατε τα παιδιά και τους νέους μας να αγαπούν την παράδοσή τους, χωρίς να φοβούνται το μέλλον, να γνωρίζουν τις ρίζες τους, χωρίς να κλείνονται στον εαυτό τους.
Ακόμη πιο βαθιά και συγκινητική είναι η σχέση σας με την ιδιαίτερη πατρίδα σας, την Ίμβρο.
Η Ίμβρος δεν υπήρξε για εσάς μόνο ο τόπος της γεννήσεώς σας. Υπήρξε διαρκές βίωμα, μνήμη, πόνος, ευθύνη και ελπίδα.
Με επιμονή στηρίξατε την αναγέννηση της ελληνορθόδοξης κοινότητας στο νησί. Η επαναλειτουργία των σχολείων, η επιστροφή οικογενειών, η παρουσία παιδιών στις αίθουσες διδασκαλίας, η αναζωογόνηση των χωριών, των ναών και της κοινοτικής ζωής αποτελούν γεγονότα με τεράστια πρακτική και συμβολική σημασία.
Εκεί όπου κάποτε φαινόταν ότι απέμεναν μόνο οι αναμνήσεις, γεννήθηκε ξανά η ελπίδα. Εκεί όπου οι σχολικές αυλές είχαν σιωπήσει, ακούστηκαν και πάλι παιδικές φωνές. Και αυτή είναι ίσως μία από τις πιο συγκινητικές κατακτήσεις της εποχής μας: ότι η μνήμη δεν έμεινε κλεισμένη στο παρελθόν, αλλά έγινε δύναμη επιστροφής, δημιουργίας και ζωής.
Ανάλογη είναι και η σημασία των λειτουργιών και των προσκυνηματικών επισκέψεων σε ιστορικούς ναούς και ιερούς τόπους σε ολόκληρη την Τουρκία.
Στην Καππαδοκία, στην Ανατολική Θράκη, στον Πόντο, στη Μικρά Ασία και σε τόσες άλλες περιοχές, οδηγήσατε και πάλι την προσευχή σε εκκλησίες και προσκυνήματα που είχαν σιγήσει για δεκαετίες.
Οι λειτουργίες αυτές δεν αποτελούν μόνο επιστροφή στις πατρογονικές εστίες. Είναι πράξεις μνήμης και συμφιλιώσεως. Συνδέουν τους ανθρώπους με τους τόπους των προγόνων τους, διατηρούν ζωντανή την ιστορική συνείδηση και, ταυτόχρονα, καλλιεργούν τον αλληλοσεβασμό και την ειρηνική συνύπαρξη.
Χάρη στη δική σας πρωτοβουλία, πολλές από τις «εσβεσμένες λυχνίες» της Μικράς Ασίας άναψαν και πάλι. Έστω για μία ημέρα, έστω για μία Θεία Λειτουργία, οι παλαιοί ναοί γέμισαν ξανά με προσευχή, ψαλμωδία και ανθρώπινη παρουσία. Και μαζί τους ζωντάνεψαν μνήμες, οικογενειακές ιστορίες και δεσμοί που ο χρόνος δεν κατόρθωσε να σβήσει.
Παράλληλα, η πατρική σας μέριμνα δεν περιορίστηκε μόνο στη Ρωμιοσύνη. Αγκάλιασε όλους τους Ορθοδόξους αδελφούς μας που ζουν σήμερα στην Τουρκία, ανεξάρτητα από την καταγωγή και τη γλώσσα τους. Για όλους αυτούς το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποτελεί πνευματική εστία και σημείο αναφοράς. Υπό τη δική σας καθοδήγηση, η Μήτηρ Εκκλησία τούς προσφέρει τη δυνατότητα της λατρείας, της ποιμαντικής φροντίδας και της συμμετοχής σε μια ζωντανή εκκλησιαστική κοινότητα. Αποδεικνύει έμπρακτα ότι η Ορθοδοξία είναι οικουμενική, ανοικτή και φιλόξενη.
Παναγιώτατε,
Εκ μέρους του ΣΥ.Ρ.Κ.Ι, των Κοινοτήτων και των ιδρυμάτων μας και, πιστεύω, όλων των Ρωμιών που βρίσκονται απόψε εδώ, αλλά και εκείνων που δεν μπόρεσαν να είναι μαζί μας, σας απευθύνω ένα μεγάλο και ειλικρινές «ευχαριστώ».
Σας ευχαριστούμε για όσα πράξατε.
Σας ευχαριστούμε για όσα υπερασπιστήκατε.
Σας ευχαριστούμε για όσα διαφυλάξατε και για όσα ανανεώσατε.
Πάνω απ’ όλα, όμως, σας ευχαριστούμε γιατί σε ολόκληρη αυτή τη μακρά πορεία δεν πάψατε ποτέ να βρίσκεστε κοντά μας.
Να μας θυμίζετε ποιοι είμαστε.
Να μας καλείτε να παραμένουμε ενωμένοι.
Να ενισχύετε τα σχολεία, τις Κοινότητες και τα ιδρύματά μας.
Να μεταδίδετε στους νεότερους την αγάπη για την παράδοση και, συγχρόνως, την εμπιστοσύνη στο μέλλον. Να μας δίνετε το θάρρος να συνεχίζουμε.
Γνωρίζουμε ότι η διακονία σας δεν υπήρξε ούτε εύκολη ούτε ανέφελη. Υπήρξε, όμως, σταθερή, αφοσιωμένη και καρποφόρα. Μία διακονία που απέδειξε ότι ακόμη και από έναν τόπο μικρό σε μέγεθος μπορεί να ακουστεί ένας λόγος μεγάλος και παγκόσμιος. Ότι από το Φανάρι μπορεί να εκπέμπεται φως σε ολόκληρη την οικουμένη.
Απόψε, παραμονή της συμπληρώσεως τριάντα πέντε ετών από την εκλογή σας στον Οικουμενικό Θρόνο, ευχόμαστε από τα βάθη της καρδιάς μας ο Θεός να σας χαρίζει υγεία, δύναμη, αντοχή και μακροημέρευση.
Να συνεχίζετε για πολλά ακόμη χρόνια την υψηλή και καρποφόρο διακονία σας, προς δόξαν της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας και προς αγαλλίαση της Ομογένειάς μας, για την ενότητα της Ορθοδοξίας και την ειρήνη του σύμπαντος κόσμου.
Και εμείς να εξακολουθούμε να σας έχουμε κοντά μας, πατέρα, στήριγμα και οδηγό.
Γιατί αυτός είναι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος για τον κόσμο.
Και αυτός είναι, Παναγιώτατε, ο Πατριάρχης μας.
Εις πολλὰ έτη, Παναγιώτατε!