İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Barış içinde birlikte yaşamın simgesi: Kayaköy

1923’te Türkiye ile Yunanistan arasında imzalanan nüfus mübadelesi anlaşmasına kadar Müslümanlarla Hristiyanlar Kayaköy’de uyumlu bir hayat sürüyordu. Bugün ise bir hayalet köye dönüşen bu yer, eski güzel günleri hatırlatan dokunaklı bir simgeye dönüşmüş.

Kayaköy, Türkiye’nin güneybatı kıyılarında Fethiye yakınlarında bulunuyor. Hisarönü’ndeki İngiliz publarına, dans kulüplerine ve dövme salonlarına birkaç kilometre mesafede. Ancak oralar turistle kaynarken Kayaköy’e uğrayanların sayısı oldukça az.

Köy, bir tepenin yamacında kurulmuş. Kayaköy, eski adıyla Levissi, 1923’e kadar 10 bine yakın kişinin yaşadığı canlı bir bölgeydi. 14. yüzyılda kurulan köyde Anadolu Müslümanları ile Yunan Ortodoks Hristiyanları uyumlu bir yaşam sürdürüyordu. Müslümanlar Kayaköy’ü çevreleyen vadinin aşağı kesimlerinde yaşıyor, geçimlerini çiftçilikten sağlıyordu. Yamacın üst kısımlarında yerleşmiş Hristiyanlar ise zanaatkarlıkla uğraşıyordu.

Her iki toplum yakın ilişki ve dayanışma halinde yaşıyordu. Hristiyanlar ve Müslümanlar düğünlerde ve dini bayramlarda birbirine yiyecek ve şeker dağıtıyor, Müslüman çalgıcılar Ortodoks bayramlarında enstrümanlarını çalıyor, Paskalya kutlamalarında güreş turnuvaları düzenliyordu. Çocuklar sokaklarda birlikte koşturuyor, erkekler köy kahvesinde toplanıp tespih çekiyor, nargile içiyor, tavla oynuyordu.

Ama 1919-23 yıllarında Türkiye ile Yunanistan’ın savaş halinde olduğu Kurtuluş Savaşı’ndan sonra Kayaköy’ün 6500 Hristiyan yerlisi birdenbire köyden ayrıldı. Çünkü iki ülke arasında mübadele anlaşması imzalanmış, Türkiye’nin Hrisitiyan vatandaşları ile Yunanistan’ın Müslüman vatandaşları arasında nüfus değişimi yapılmıştı. Bunun ardından Levissi, Kayaköy adını aldı.

Yerini yurdunu Kayaköy ve Fethiye’de bırakıp Yunanistan’a göçen Hristiyanlar, Atina’nın 40 km kuzeydoğusunda, eski yurtlarına benzettikleri bir bölgeye yerleşti. Yunanistan’dan Türkiye’ye göçen Müslüman çiftçiler ise Kayaköy’e yerleşmiş, ancak dağ yamacını tarıma uygun bulmadıkları için bu köyü terk etmiş, aşağılara yerleşmişlerdi. 1957’deki bir deprem ise binaların çoğuna hasar vererek köye son darbeyi vurdu. Vadinin alt kısımlarındaki evler ve işyerleri tamir edildi, ama tepedeki evler öylece bırakıldı.

Bugün Kayaköy tamamen terk edilmiş durumda, 1923’teki kitlesel göçün getirdiği ekonomik ve kültürel yıkımdan kurtulamadı. Köydeki evler, okullar, dükkanlar, kilise, vb. her şey yıkıma terk edildi. Ancak Kültür Bakanlığı birkaç yıl önce köye müze statüsü vererek bölgeyi yeni inşaat projelerinden korumuş oldu.

İlk yorum yapan siz olun

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: