İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

ՄԻԱՍՆԱԿԱՆՈՒԹԵԱՆ ԿԱՆՉԵՐ

Անկասկած որ մերԵկեղեցւոյ ղեկավարութիւնն ալանվերապահօրէն նմանկանչերու կարիքնունի, որովհետեւմիասնականութեան կոչերը, որոնք միայնշրթնային ծառայութիւններ եղանվերջին յիսնամեակին, մեզ ոչմէկ տեղհասցուցին եւընհակառակը մեզմխրճեցին այնպիսիհանգոյցներու մէջոր անագորոյնյուսալքութեան մատնածէ հայժողովուրդը:

Հազիւ շաբաթ մըանցած էայն պատմականհանդիպումէն երբԿաթողիկէ Եկեղեցւոյ1.2 պիլիոն հաւատացեալներու պետը, Ֆրանսիս Պապը, Վատիկանի մէջհանդիպեցաւ ԱնկլիքանԵկեղեցւոյ պետ՝Քէնթըրպրիի նորընտիրԱրքեպիսկոպոս ՃասթինՈւէլպիինԵրկու եկեղեցիներուղեկավարները կոչուղղեցին քրիստոնեայհաւատացեալներուն որ«պահպանեն ընկերութեանհիմերը», ունենանյարգանք մարդկայինկեանքին, ինչպէսնաեւ ընտանեկանկեանքի նկատմամբոր կառուցուածէ սուրբամուսնութեամբ:
Անգլիոյ Հէնրի Ը. Թագաւորի իրականացուցած՝ 1534 թուականիբաժանումէն ասդին, ամենայանդուգն քայլնէր որունդիմեց Վատիկանը, վերստին հրաւիրելովԱնկլիքան Եկեղեցւոյպետը իրհաւատացեալներով, նոյնատեն յուսալովոր իրայս արարքըպատճառ կըդառնայ որԿաթողիկէ Եկեղեցւոյհաւատացեալներ աւելիմօտէն ճանչնայինեւ գնահատէինԱնկլիքան Եկեղեցւոյհոգեւորականութեան եւժողովրդեան հովուականաւանդութիւնները:
Թէեւ երկու եկեղեցիներույարաբերութիւնները այդքանալ ջերմչէին  վերջին տասնամեակներուն, մասնաւորաբարայն օրէներբ ԱնկլիքանԵկեղեցին պաշտօնապէսընդունեց ձեռնադրելկանայք հոգեւորսպասաւորութեան դաշտինհամար: Ահաւասիկայս հանդիպումըառիթ մընէր մեղմացնելուայդ զսպանակուածվիճակը: Այսառթիւ ԱնկլիքանԵկեղեցւոյ պետը՝Ճասթին Ուէլպիյայտարարեց որնկատի ունենալովերկու հոգեւորպետերուն՝ իրեւ ՖրանսիսՊապին ընտրութեանթուականներուն մերձաւորութիւնը, ասիկալաւագոյն պատեհառիթն էԵկեղեցւոյ հաշտութեան:
Կանանց ձեռնադրութիւնը փշոտհարց էերկու եկեղեցիներումիջեւ: Վատիկանհաստատօրէն կըմերժէ կանանցձեռնադրութիւնը, եւայն փորձըզոր նախկինպապ ՊենետիկդոսԺԶ. ըրաւ՝Անկլիքան Եկեղեցիէնդժգոհները թախանձագինհրաւիրելով  ետ դէպիԿաթողիկէ Եկեղեցի՝աւելի սրեցբաժանման տխուրվիճակը: 2009 թուականին, ՊենետիկդոսԺԶ. Պապըհրաւիրեց բոլորանոնց որոնքկը կարծէինթէ ԱնկլիքանԵկեղեցին շատազատամիտ է՝վերադառնալ ապահովտուն, պահելովհանդերձ իրենց՝Անկլիքան Եկեղեցւոյպատարագն ուաղօթագիրքը:
Բայց երկու Աթոռներուղեկավարները քաջութիւնըունեցան գիտակցելուերկու եկեղեցիներուն միջեւգոյութիւն ունեցող  խորունկտարբերութիւնները, ըլլանանոնք կանանցձեռնադրութեան թէ՛մանաւանդ միասեռականութեան վերաբերմամբ: Այդու հանդերձանոնք որոշեցինհետամտիլ միասնականութեանԱյս երկուեկեղեցապետերը շեշտեցինանհրաժեշտութիւնը թէքրիստոնեաներ պարտինօգնել աղքատին, անկեալին, կարօտեալին, եւ ստեղծենընկերային հաւասարութիւն ուխաղաղութիւն:
Ամէն անգամ որայսպիսի նիւթերշօշափուին մամուլիմէջ, հարցկու տամես ինծի. մեր նուիրապետական աթոռներունի՞նչ կըպակսի որքաջութիւնը չունինհաստատ, յստակ,   որոշեւ ճշմարիտկերպով խօսելումիասնականութեան մասինԲեմերէնշատ կըլսենք՝ մէկազգ, մէկեկեղեցի լոզունգը, որ վերջինյիսնամեակին ո՛չմէկ ձեւովկեանքի չէկոչուած. կարծեստարբեր Աստուածաշունչ էոր կըքարոզեն:
Պարբերաբար կը կարդանքԵկեղեցին յուզողհարցերու մասինգրութիւններ մամուլիմէջ, հոսու հոն, եւ սակայնտակաւին կըտուայտինք իրարամերժութեան մէջ: Քինախնդրութիւնն ուանհանդուրժողութիւնը այնքանարմատացած ենմեր հոգիներունմէջոր չենքկրնար նոյնիսկտեսնել մերկատարած աւերներըգալիք սերունդներուհոգեւոր եւազգային դաստիարակութեան առումով:
Եկեղեցին, իբրեւ կազմակերպեալդարաւոր սրբազանհաստատութիւն, իրներքին եւարտաքին արժէքներովկը ներկայացնէամբողջութիւն մը: Հետեւաբար եթէայս ամբողջութեանմէջ թերութիւնմը կայ, կամ ախտաւորութիւն մըբոյն դրածէ այդտեղ, կը նշանակէոր Եկեղեցւոյկեանքը վտանգուածէ:
Եկեղեցին աշխարհիկ հաստատութիւն  կամգործառնութիւն մըչէ, որժամանակին եւժամանակաւոր պէտքերուեւ պահանջներուհամեմատ ենթարկուիիր սեփականատիրոջ կամքին, դատողութեան, ճաշակինու զայնպատշաճեցնէ եւյարմարցնէ միջավայրիպայմաններուն: Եկեղեցիննոյն ինքնժողովուրդն է՝երէկ եւայսօր: Մերնախնիք արիաբարյայտարարեցին՝ կըվկայէ Եղիշէպատմիչ. « Քանզիոչ էեկեղեցի շինուածմարդոյոչ պարգեւքթագաւորաց եւարուեստ ճարտարութեանց, եւոչ գիւտքիմաստնոց, եւոչ աւարքաջութեան զինուորաց, եւ ոչպատիր խաբէութիւնքդիւացայլ շնորհքնեն մեծինԱստուծոյ, ոչմիում ումեքի մարդկանէտուեալ, այլամենայն բանաւորացազգաց, որքվիճակեալք ենի բնակութիւնի ներքոյարեգականն»:
Արդ՝ ի՞նչ էմեր Եկեղեցւոյայսօրուան վիճակը, որ կարծեսպատեհապաշտներու, փառամոլներուեւ ընչաքաղցներու անկաշկանդքմահաճոյքին էթողուած: Ո՞ւրմնացին քրիստոնէականկեանքի փորձառութեան՝ խոնարհութեանեւ երկիւղածութեան առաքինութիւնները: Եթէհայ ժողովուրդըդադրած էհաւատալէ, ասկէետք աւելորդէ խօսիլեկեղեցական բարեկարգութեան մասինԻսկեթէ հայժողովուրդը հաւատարիմէ ՍուրբԱւետարանին եւիր ՄայրենիԵկեղեցիին, այնատեն մենք՝քսանմէկերորդ դարուզաւակներս, մերօրերու նորյոյզերով, յոյսերովեւ լոյսերովկրնանք բարեկարգելմեր հաւատքինարտայայտութեան կերպերը, միշտ մնալովհաւատարիմ Հայց. Առաքելական ՄայրԵկեղեցւոյ նուիրագործեալ պանծալիաւանդութեանց:
Բարեկարգութիւն ըսելով կըհասկնանք կենդանութիւնարտայայտող վիճակմը, զարգացմանմշտական հոգեվիճակմը, որոչթէ կայլափոխէ Եկեղեցին, այլ ընդհակառակըկը զարգացնէիր հիմնականբոլոր սկզբունքներուն մէջ, եւ այս  հարազատվիճակն էոր կարտայայտէ Եկեղեցւոյկենդանութիւնը՝ այսինքնժողովրդեան կենդանութիւնն ուաշխուժութիւնը:
Ա՛յս է եղածքրիստոնէական եկեղեցւոյճշմարիտ պատկերըդարերու ընթացքին: Հայց. Եկեղեցինալ բացառութիւնչէ եղածայս շատբնական  վիճակէն, թէկուզտառապեալ եւհալածեալ՝ արշաւողհրոսակներու տիրապետութեան տակ: Յովհան Օձնեցի(717-728) Հայրապետին իմաստուն խօսքերընոյնքան այժմէականեն որքանէին Ը. Դարուն, երբկըսէ. «Եկեղեցի Աստուծոյհանապազօր յառաջտուութեամբ աճէեւ հարստանայ»:  Ա՛յլխօսքով՝ Եկեղեցւոյաճումը եւհաւատացեալներու զարգացումըկը կատարելագործուի հանապազօրեայբարեկարգութամբ:
Դժբախտաբար նուիրականութիւններունուիրագործումներու եւհոգեւոր աշխատութեանցպակասը զգալիէ ամէնուրեքԱյսօրուանհոգեւորականութիւնը պատրաստչէ հասկնալուիրեն վստահուածաշխատանքին ուպատասխանատուութեան ծանրութիւնը, որովհետեւ սակաւեն կոչեցեալքորոնք հաւատքովեւ անսահմանսիրով պատրաստեն ծառայելու, որքան ալհամեստ եղածըլլան իրենցոյժերը:
Շատ ցաւալի էոր այսքանծանծաղ եւթեթեւօրէն կըմօտենանք Հայց. Եկեղեցւոյ դարաւորարժէքներուն:   Եկեղեցին կրնայ եկեղեցիմնալ միայնիր կրօնականեւ հոգեւորարժէքներով: Հայց. Եկեղեցին հայժողովուրդին համարեղած էտեսիլներու, զօրութեան, իր գոյութեանպահպանութեան եւներշնչումի մշտնջենականաղբիւր, որովհետեւՀայ ժողովուրդըքրիստոնէութեան մէջգտած էիր մտքիեւ խղճիազատութիւնը եւիր ազգայինգոյութեան պահպանումը:
ՈՍԿԱՆ ՄԽԻԹԱՐԵԱՆ

Յունիս 20, 2013, Լոս Անճէլըս

Yorumlar kapatıldı.

%d blogcu bunu beğendi: