İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Türkiye`de 36 dil konuşuluyor

Türkiye`de 36 dil konuşuluyor 

Ethnologue.com`a göre Türkiye`de Türkçe`yle birlikte 36 dil konuşuluyor.

Kerem MORGÜL – Bianet

Türkiye`de konuşulan dilleri dünya dilleri üzerine kapsamlı çalışmalara yer veren ethnologue.com`un Türkiye raporuna göre Türkiye`de Türkçe`yle birlikte 36 dil konuşuluyor. Ancak Ethonologue`un rakamları da birçok dil için eski. Çoğu 1980`lere ya da 1990`lara ait. Bu durum, Türkiye`nin dilleri için de güncel çalışmalara ihtiyaç olduğunu gösteriyor.

Abazaca: 10 bin civarında insan tarafından konuşuluyor (1995).

Abhazca: 35 bin (1993) Abhazyalının 4 bin kadarı (1980) tarafından çoğunlukla Çoruh, Bolu ve Sakarya`da anadili olarak konuşuluyor.

Adigece(Çerkesçe): 1965 nüfus sayımında önemli bölümü Kayseri, Tokat ve Kahramanmaraş`ta 71 bin kişi tarafından anadili olarak konuşulduğu tespit edildi.

Arapça(Kuzey Mezopotamya): Mardin ve Siirt ağırlıklı olmak üzere 400 bin kişi bu dili konuşuyor (1992).

Arnavutça: 65 bin Arnavut`un 15 bin kadarı konuşuyor (1980).

Azerice(Güney): Çoğu Kars`ta 530 binden fazla kişi tarafından konuşuluyor (1996).

Boşnakça: Ağırlıklı olarak Batı illerinde olmak üzere 20 bin kişinin anadili (1980).

Bulgarca: Bulgaristan göçmenleriyle birlikte 300 bin kişi konuşuyor (2001).

Çingene Dilleri: Ethnologue.com`un Domari ve Romani olarak ikiye ayırdığı dilleri toplamda 50 bini aşkın kişi konuşuyor.

Ermenice: 70 bin civarında Ermeni`nin 40 bini konuşuyor (1980).

Gagavuzca: 327 bin kişi konuşuyor (1993).

Gürcüce: Başta Artvin, Ordu ve Sakarya olmak üzere 40 bini aşkın kişi tarafından konuşuluyor (1980).

Kabartayca (Çerkesçe): Önemli kısmı Kayseri ve çevresinde 202 bin kişi konuşuyor (1993).

Kazakça: 600 kadar kişi konuşuyor (1982).

Kırgızca: Van ve Kars yörelerinde binden fazla kişi konuşuyor (1982).

Kırım Türkçesi (Balkan Tatarcası): Tam olarak kaç kişi tarafından konuşulduğu bilinmiyor. Özellikle Ankara`nın Polatlı yöresindeki Tatar köylerinde kullanılıyor.

Kumukça: Birkaç köyde konuşuluyor.

Kürtçe: Ethnologue.com Zazaca, Dimlice ve Kırmançi ile Kırmançi`nin lehçeleri sayılan Şikaki ve Herki`yi ayrı diller olarak değerlendiriyor. Tüm bunlar Kürtçe ana başlığında toplanırsa 5 milyondan fazla kişinin anadili olarak Kürtçe konuştuğu söylenebilir. KONDA`nın 2007 tarihli araştırmasına göre kendini Kürt olarak tanımlayanlarsa 11,5 milyon civarında.

Ladino: Çoğu İstanbul ve İzmir`de 8 bin kişi konuşuyor (1976).

Lazca: 30 binden fazla kişi anadili olarak konuşuyor (1980). KONDA`ya göre Türkiye`de kendini Laz olarak tanımlayanlar 220 bin civarında. Ağırlıklı olarak Rize`nin doğusu ve Artvin`de konuşuluyor.

Osetçe: Digor lehçesi Bitlis, Erzurum, Kars, Muğla ve Antalya yörelerinde konuşuluyor (1993).

Özbekçe: Hatay, Gaziantep ve Urfa`da 2 bine yakın kişinin anadili (1982).

Rumca (Yunanca): Büyük çoğunluğu İstanbul`da 5 bine yakın kişi konuşuyor (1993).

Süryanice: Ethnologue.com tarafından Turoyo ve Hertvince gibi lehçeleri ayrı ayrı değerlendirilen Süryanice yok olma tehlikesiyle karşı karşıya. Hertvince lehçesi Siirt`te 1000 kadar kişi tarafından konuşuluyor (1999). Turoyo ise Mardin yöresinde 3 bin civarında insanın anadili (1994).

Tatarca: İstanbul`daki Tatarlar tarafından konuşuyor. 

Türkçe: Türkiye nüfusunun yüzde 90`ının anadili (1987). KONDA`ya göre bu oran yüzde 85. 

Türkmence: Tokat ve çevresinde bin kadar kişi tarafından konuşuluyor (1982). 

Uygurca: Çoğu Kayseri`de 500 kişi konuşuyor (1981).

Yorumlar kapatıldı.

%d blogcu bunu beğendi: