İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Yaşamın aynası bir ihtiyar

Dün gece hava soğuktu. Her gece olduğu gibi de karanlık. Gördüğün gibi hiçbir ilginçliği yoktu aslında… Ta ki O’nu görene dek. Yaşı vardı belki seksen belki daha az ya da çok…. Yaşı önemli değildi aslında önemli olan… Bir an göz göze geldik. Gözlerinde yaş vardı. Soğuktan nemlenmişti belki de gözleri. Belki de ağlıyordu. Sokak, kısaldı kısaldı yanından geçtim Bir adım atmıştım ki, geri döndüm Yine göz gözeydik işte. Sokak boştu. Kaçmalıydım belki de…

Ama kendimden kaçamazdım ya… Gözlerimi kazıyordu bakışları. Bir şey söylemeye çalıştı söyleyemedi Titredi dudakları… Rüzgar inadına hızlandı

Önümü kapatırken fark ettim ki, üzerinde incecik bir gömlek var. Artık bir yol ayrımı başlamıştı. Hadi oğlum dedim dön ve git Sana ne elin ihtiyarı işte. Bas git. Kim bilir günahı ne? Gözleri gözlerime kenetlendi, İçim yanıyor. Hadi dön ve git. Hayır hayır! Neden bana böyle bakıyor? Neden konuşmuyor? Belki gençliğini görüyordu bende. Belki çok zengindi ya da çok parlak bir deliydi. Bir avare aşıktı belki de… Maceralarda koşmuştu hep gülümsemişti hayata. Biiir sürü sözde dostu vardı.
Ve şimdi anlıyordu

Şimdi anlıyordu ki o bir ütopyaya koşmuştu. Amma da düşündün be oğlum hadi eve git artık Hayır. O nasıl görüyorduysa gençliğini bende, ben de kendimi görüyordum ihtiyarlığında. Ya dönüp gidecektim, ya da… Gözlerinin içi kıpkırmızıydı. Derisi öylesine buruşmuştu ki…

Gittikçe yaklaştı bana. Omuzlarımız değiyordu işte
Başını omzuma yasladı ve fısıldadı “ Yaşamak yaşamasını bilenlerin hakkı olsaydı biz kazanırdık oğlum” Buz kesmiştim. Gözlerim doldu dişlerim kenetlendi
Geri dönebilirdim dönmedim Belki sonumu seçtim Paltomu çıkarttım
Minicik bedenine büyük gelmişti Gülümsedi Kulağıma eğildi Sağol dedi.
Bu sağol öyle bir sağoldu ki… Lanet olsun dünya sana. Bir gün benim de sonum bu olacak diye Yolundan dönen varsa ona da lanet Her şey senin olsun
Kaybedeceğimi bilsem de ben, ütopyama koşacağım Öleceksem aç bir köpeğin yanında, buz gibi havada bir parkta, sırılsıklam… Hınzırca dünyaya gülümseyerek öleceğim Eve gitmiyorum işte. Sonumu bile bile kalıyorum burada…

Yorumlar kapatıldı.

%d blogcu bunu beğendi: